GENDER TALK |
STOP GENDER-BASED VIOLENCE


‘GENDER TALK | GENDER EMANCIPATION |
ART AGAINST GENDER-BASED VIOLENCE|
ART AGAINST LGBTQ+ BASED VIOLENCE |
ART AGAINST CHILD ABUSE!
ongoing series since 2017 on GENDER EMANCIPATION, WOMEN EMANCIPATION,
MEN EMANCIAPTION, TRANSGRESSIVE BEHAVIOR of both men and women, including all genders!
©Hilde NIJS
​Doorlopende serie sinds 2017 over genderemancipatie, vrouwenemancipatie, mannenemancipatie, grensoverschrijdend gedrag van zowel mannen als vrouwen, als alle genders.
Gendergerelateerd geweld (Gender-BasedViolence) is elke schadelijke daad die tegen een individu is gericht op basis van zijn of haar geslacht of genderexpressie. Het omvat een breed scala aan daden, waaronder fysiek, seksueel en psychologisch geweld, en kan door iedereen worden gepleegd. GBV is een schending van de mensenrechten en is geworteld in genderongelijkheid en machtsongelijkheid
​
STAP UIT DIE SLACHTOFFERROL!
Het verwerken van geweldpleging, hetzij fysisch of psychisch, is een individueel proces waarvoor geen one-size-fits-all oplossing bestaat. Het is normaal om heftige emoties te ervaren en het kost tijd deze te voelen en te verwerken. Zelfveroordeling is nefast en praten met een vertrouwenspersoon, een therapeut of een slachtofferhulpinstantie kan helpen bij het verwerken van de gebeurtenis. In de slachtofferrol blijven hangen is zeker geen optie daarom is het belangrijk professionele hulp te zoeken en zijn leven terug op de rails te krijgen.
Onthoudt dat men er niet alleen voor staat en dat er professionele hulp beschikbaar is om te ondersteunen bij het verwerkingsproces.
Kenmerkend voor de slachtofferrol is geen verantwoordelijkheid nemen en iets of iemand verantwoordelijk maken voor hoe men zich voelt in een bepaalde situatie. Het is een uiting van hulpeloosheid en gevoelens van onmacht spelen vast en zeker een rol. Noem het ook een vorm van zelfmedelijden.
De neiging om in een slachtofferrol te kruipen is een complex samenspel van verschillende hersengebieden en hun interacties, voornamelijk het limbisch systeem en de prefrontale cortex.
Het limbisch systeem inclusief de hypothalamus is betrokken bij de stressrespons en de productie van stresshormonen zoals cortisol. Langdurige stress kan de hersenen beïnvloeden, met name de hippocampus en de prefrontale cortex, wat kan leiden tot een verlaagd zelfbeeld en een grotere vatbaarheid voor het slachtoffergedrag.
De prefrontale cortex, die verantwoordelijk is voor hogere orde functies zoals planning, besluitvorming en zelfreflectie, speelt een rol bij het beoordelen van situaties en het nemen van verantwoordelijkheid. Een disbalans of beschadiging in dit gebied kan leiden tot verminderde zelfreflectie en een grotere kans op het aannemen van een slachtofferrol.
©Hilde NIJS​
Een Trumpiaans genderbeleid met alleen maar mannen en vrouwen kunnen wij ons geheel niet voorstellen in is ondenkbaar in Europa. Genderemancipatie en de bestrijding van alle gendergeweld is meer dan nodig om dit te voorkomen.
Vrouwenemancipatie lijkt wel voorbijgestreefd. Vrouwen kunnen niet in hun eentje vechten voor hun rechten. Het is van doorslaggevend belang dat ook mannen opkomen voor de rechten van vrouwen. Zonder mannenemancipatie zal vrouwendiscriminatie altijd blijven bestaan.
Echte bevrijding echter betekent het scheppen van werkelijk gelijke kansen voor iedereen, niet in de eerste plaats tussen de geslachten maar binnen de geslachten, in de gehele maatschappij. We spreken van GENDEREMANCIPATIE EN GENDERDISCRIMINATIE.
Alle mogelijke informatie vind men op de website van Het INSTITUUT VOOR GELIJKE KANSEN VOOR MANNEN EN VROUWEN, een onafhankelijk interfederaal gelijkheidsorgaan (Equality Body) dat eveneens opdrachten vervult in het kader van het federale gelijkekansenbeleid. Een Equality Body moet in elke lidstaat van de EU bestaan om er gelijkheid te promoten en zich in te zetten tegen DISCRIMINATIE, GRENSOVERSCHRIJDEND GEDRAG en GEWELD tegen zowel VROUWEN, MANNEN als alle GENDER. Via zijn acties bestrijdt het Instituut elke vorm van discriminatie en ongelijkheid op grond van geslacht of gender, is het een katalysator voor de bevordering van de gendergelijkheid dus ook de gelijkheid van vrouwen en mannen en stimuleert het ook de integratie van de genderdimensie in het beleid. Om dit te kunnen doen, geeft het Instituut adviezen en aanbevelingen voor een wettelijk kader, en ontwikkelt het strategieën en instrumenten. Ook advies verlenen, onderzoek voeren, opleidingen geven en brede campagnes opzetten behoren tot de taken. Jaar na jaar stijgt het aantal meldingen bij het instituut van burgers over onder andere genderdiscriminatie geweld en seksisme.
©Hilde NIJS
https://igvm-iefh.belgium.be/nl
DOE EEN MELDING 0800 12 800
Volgens het rapport uitgevoerd door het Wereld Economisch Forum (WEF) is de wereldwijde genderkloofscore in 2024 voor alle 146 landen die in deze editie zijn opgenomen, op ​​68,5% gesloten. Vergeleken met de constante steekproef van 143 landen die in de editie van vorig jaar zijn opgenomen, is de wereldwijde genderkloof met nog eens +0,1 procentpunt gedicht, van 68,5% naar 68,6%.
Het gebrek aan zinvolle, wijdverbreide verandering sinds de vorige editie vertraagt ​​effectief de voortgang om pariteit te bereiken. Op basis van de huidige gegevens zal het 134 jaar duren om volledige pariteit te bereiken - ongeveer vijf generaties voorbij de doelstelling voor Duurzame Ontwikkelingsdoelstelling (SDG) van 2030.
België kent een terugval en staat op een troosteloze 60ste plaats. Nog veel werk aan de winkel.
EN HOE ZIT HET MET DE VROUWEN IN DE KUNST
GELIJKHEID IN DE KUNST VOOR ALLE GENDER!
Onderzoek wees uit dat de positie van vrouwen in de beeldende kunst nog steeds niet gelijk is aan die van hun mannelijke collega's. Voor vrouwen is het echter moeilijk en grootsheid en genie zijn niet weggelegd voor vrouwelijke kunstenaars, omdat beide worden geformuleerd, gedefinieerd en toegekend door de machthebbers/ instituten waartoe vrouwen maar ook personen van kleur, lgbtqiap+-, outsiderkunstenaars en andere personen van oudsher de toegang wordt ontzegd. Deze instituten cultiveerden de mythe dat mannen een inherente creativiteit bezitten. Het zijn institutionele – in tegenstelling tot individuele – obstakels die vrouwen in het Westen ervan weerhouden succes te hebben in de kunsten Zolang dat niet wordt geherdefinieerd zal er altijd een kloof blijven bestaan. Bewustwording is één ding. Maar het is tijd om een stap verder te gaan en het debat hieromtrent te verruimen. Het werk van alle gender moet op dezelfde manier worden gewaardeerd en gekwalificeerd. Het wordt tijd om dat te benoemen willen we enige vooruitgang boeken!
Uiteraard speelt de belastende voorgeschiedenis van vrouwen - ze konden pas sinds de jaren zeventig volwaardig deelnemen aan het kunstenaarschap - een belangrijke rol. Alhoewel er sindsdien heel veel veranderd is hebben vrouwelijke kunstenaars/curatoren nog steeds af te rekenen met de vooroordelen in de typische mannenwereld. Vrouwen worden geacht meer een zorgende rol te spelen en zo minder tijd te hebben full time met kunst bezig te zijn of ze zouden ook meer schroom hebben om hun kunst te promoten maar niet zelden vormen sommige van de mannelijke collega’s nog steeds het probleem. Kunst gemaakt door mannen is KUNST maar kunst door vrouwen wordt nog steeds lichtelijk smalend Vrouwenkunst genoemd en het wordt tijd dat dit nu eens ophoudt. In feite mag er geen onderscheidt gemaakt worden tussen mannelijke, vrouwelijke of eender welke genderkunstenaars. Kunst is kunst en de creatiedrang is voor iedereen dezelfde en zou op dezelfde criteria moeten worden gekwalificeerd. Ikzelf vind niet dat ik vrouwelijke kunst maak en ik wil dat ook niet. Wat mij betreft is kunst voor iedereen hetzelfde. Opvoeding ligt aan de basis! Uit alle hoeken van de kunstwereld klinkt het dat kwaliteit de enige en de belangrijkste eis is om een succesvol kunstenaar te zijn. Maar Ondanks het feit dat vrouwen altijd kunsten beoefenden en dit vandaag nog meer doen dan ooit tevoren, staat hun zichtbaarheid in galerijen, musea en tentoonstellingen nog steeds niet in verhouding tot die van hun mannelijke collega’s. Kunst gemaakt door vrouwelijke kunstenaars meer in de kijker plaatsen is een must. Eén ding is zeker: Wij leven in een veranderende wereld maar het is echt nog steeds een kwestie van pushen en kansen maken en nooit zelfingenomen te zijn. De creatiedrang, de fundamentele kracht voor het beoefenen van kunst, is voor mannen, vrouwen en voor alle gender dezelfde en ondanks de vele obstakels is het dat wat vrouwen drijft om verder te doen evenals de voldoening van het metier. Gelukkig zijn mannen zich ook meer bewust van het probleem. Velen huiveren nog bij het woord Feminisme maar dat is onterecht. Feminisme vormt geen bedreiging voor hen. Integendeel, hierdoor krijgen mannen ook de kans volledig zichzelf te zijn en zich los te maken van gender-stereotiepe rollen. Alle gender moeten samen strijden voor een samenleving waarin keuzevrijheid en zelfontplooiing centraal staan en vooral met respect voor elkaar!
- ©Hilde NIJS
Hilde NIJS is een duivel-doet-al, niet gebonden aan een discipline. In DeKANTFABRIEK toont ze haar werk in de context van haar habitat.
Zij gunt u een blik in haar huis. Het huis dat ze hier als een maquette 1/1 heeft gebouwd en bevolkt met haar gedachten en hersenspinsels, haar grenzeloze en overrompelende creativiteit.
Ze wordt overstroomd door gedachten en ideeën en het beheersen van die veelheid is een opgave. In haar maquette kan men op ontdekkingstocht gaan in de vele kamers die het huis rijk is om zich te laten meeslepen in haar gedachtegang.
Daan RAU, Kunst-criticus, 2 september 2017.
Het moment waarop Hilde NIJS in 2014 de Kantfabriek betrok, realiseerde ze een levensgroot kunstwerk dat haar bijzondere en unieke wereld weergeeft. Het zijn Identity rooms die als haar habitat gelden en de energie en synergie weergeven waarvan de tentoonstelling "ART COnnects, Across" Borders, ook een symbool is. Creëren is communiceren met de eenzaamheid, maar zodra een werk het atelier van de kunstenaar verlaat, of in het geval van Hilde ze haar atelier openstelt voor tentoonstellingen, wordt de blik van de toeschouwer van cruciaal belang: Kunst is in de eerste plaats kijken, in de meest ruime betekenis, waarbij ook een innerlijk kijken wordt bedoeld, dus ook wanneer het een concept of enkel een geluid betreft.
Inge Braeckman, Kunst-criticus, 31 mei 2018
Hilde NIJS’ wereld is vol, het is een huis met veel kamers, veel gezichten, veel overpeinzingen, veel karakters, een netwerk; broedhuis van ideeën. Voor mij doet het werk denken aan de Amerikaanse kunstenaar George Segal’ environmentals en ensceneringen.
In een wereld van communicatie en platforms wordt er heel veel gepraat, worden er opinies geformuleerd maar praten we helaas veel naast elkaar en verstaan, begrijpen we niet altijd wat de andere bedoeld. De Babylonische spraakverwarring kent vele vormen. We herkennen onder andere Freuds’sofa, de moderne biecht en onvermogen om gehoord te worden. Er is zo veel te vertellen en Hilde deelt graag.
Isolde De Buck, Kunsthistoricus, 7 september 2018

'Dit beeld van Hilde NIJS toont mij een zeer bevreemdende logica van het menselijke lichaam. Alsof het lichaam zo analytisch bestudeerd werd dat het bijna een architecturaal plan vormt.
De mens als machine, of de machine als mens. Het trekt me mee naar verschillende fantasieën buiten mijn eigen bewustzijn.'
Shervin Sheikh Rezaei , architect, kunstenaar, curator Kunstwerkt "A Paper a Day, 27 oktober 2021

#About
Hilde NIJS is een multidisciplinaire kunstenaar wiens veelzijdig werk gebaseerd is op ‘Concepten van Humanisme’. Zij werkt aan een complex levenswerk als een soort ‘wake-up call’ voor een nieuwe en betere wereld die ze ziet als een grote sociale sculptuur waar vrijheid, diversiteit en gelijkheid aan de basis liggen.
​NIJS integreert tekst en statements direct in haar creatieve proces om haar werk te duiden als een "wake-up call" voor een betere wereld. Haar geschreven toelichtingen fungeren niet louter als uitleg, maar als een essentieel onderdeel van haar artistieke onderzoek naar de menselijke conditie en maatschappelijke rechtvaardigheid.
Haar werk wordt geïnspireerd door literatuur en filosofie waaronder die van Hannah Arendt, Leopold Flam en Thomas Mann. Zo maakte ze installaties die onder andere een hulde zijn aan de Belgische filosoof Leopold Flam, een hulde aan De Toverberg, de roman van de Duitse Nobelprijswinnaar Thomas Mann en een tribut zu Joseph Beuys, de invloedrijke Duitse kunstenaar-pedagoog. Filosofie, literatuur en psychoanalyse zonder de wetenschap te veronachtzamen, zijn voor haar de beste tools om onze samenleving op een verantwoorde en diepzinnige manier te fileren. Met haar ARTISTIEK MAATSCHAPPIJ-REFLECTERENDE TOTAALINSTALLATIES, brengt ze de actuele beeldende kunsten en ook muziek, literatuur, poëzie, film etc. samen in correlatie met de academische wereld.
​
AUTHENTICITEIT IN DE KUNST
Authentieke kunst is de absolute kern van de artistieke filosofie van Hilde Nijs. Voor haar is het een morele en intellectuele noodzaak om te creëren vanuit een "eigen waarheid".
Zij definieert het belang van authenticiteit via drie pijlers:
-
Toegangspoort tot de praktijk: Nijs stelt dat echte authenticiteit niet van buitenaf komt (zoals instituten of critici), maar dat de "toegangspoorten tot de authentieke kunst zich bevinden in de praktijk van de kunstenaar zelf".
-
Innerlijke integriteit: Authentieke kunst is volgens haar een "artistieke voorstelling met innerlijke integriteit". Het vereist specifieke eigenschappen die niet voor iedereen zijn weggelegd, omdat het een diepgaande ontwikkeling doorheen de tijd en een unieke stem vraagt.
-
Verzet tegen "Kunstenschuimers": Ze gebruikt de term "authenticiteit en kunstenschuimers" om het verschil te duiden tussen kunstenaars die vanuit een noodzaak creëren en zij die slechts oppervlakkig meeliften op de kunstwereld
​​De belangrijke thema's in haar statements zijn:
° Het canvas als proefschrift: Nijs beschouwt haar schilderijen als een "gevoelsmatig proefschrift". Voor elk werk voert ze een studie uit die resulteert in schetsen, tekeningen en teksten, waarbij de uiteindelijke creatie een balans zoekt tussen denken en intuïtie. Als kunstcurator pleit ze voor authentieke kunst en waarschuwt voor fake news & copy art.
° Maatschappijkritiek en Humanisme: In haar Artist's Statement reflecteert ze op de gevaren van moderne "mythen", en pleit ze voor een menselijke samenleving gebaseerd op vrijheid en gelijkheid.
° Gendergelijkheid: Ze schrijft scherp over gendergelijkheid en de positie van vrouwen in de kunstwereld. Haar projecten, waaronder installaties waarin ze verschillende disciplines verwerkt, onderzoeken identiteit en maatschappelijke structuren, met een specifieke focus op de ongelijke behandeling van vrouwelijke kunstenaars en de noodzaak tot maatschappelijke verandering.
° Kunst tegen polarisatie: Voor Nijs is kunst een instrument om verbinding te herstellen en tunnelvisie en hokjesdenken te doorbreken. Ze stelt kritische vragen over de rol van de kunstenaar in een gepolariseerde wereld.
Haar onderzoek naar de existentiële vragen over de menselijke conditie deelt ze onder in segmentaties waaruit ongoing series voortvloeien, vaak met een knipoog zoals ‘Identity, who are we’, een levensgrote maquette 1/1 met vele ‘Identity Rooms’ die kunst huisvest, en series als ‘The Riddle of thinking Humanity’, ‘Human and their Environment’, ‘Human versus Machinery’, ‘AI and The Demystification of Technology’, ‘Messengers of the Subconscious Mind’, ‘Sceneries of the Unconscious’,, ‘The Human Environment’, ‘We are our Brain’, ‘Ai & The Demystification of Technology’, ‘Gender Talk, Stop Gender Violence’, ‘Art against Polarisation’, ‘Le Cavalier des Penséés, naar de filosoof van nu, Leopold Flam’, ‘HuMANNidentity, a Worldwide Sanatorium’, naar De Toverberg van Nobelprijswinnaar Thomas Mann, ‘Der Kaninchen Mann, mein name ist Joseph’, naar de praktijk van de Duitse kunstenaar-pedagoog-activist Joseph Beuys, wiens werk condities omvatten die hem vandaag uiterst relevant maken en ook de essentie van de mens als bewoner van de aarde, de mens en zijn omgeving, de klimaatsverandering, de maakbare mens, Emancipatie van zowel vrouwen als mannen, Gender Talk en LGBTQ+ problematiek, geweld tegen vrouwen, mannen en LGBTQ+gemeenschap, artificiële intelligentie (AI) en de relatie mens versus machine… maar ook de werking van ons brein, het geestelijk welzijn, de psychoanalyse, Freuds topografische model van de geest, het onbewuste, das Es, das, Ich und das UberIch, de connectiviteit tussen individuele personen en groepen van mensen, etc,
​
#BIO
Hilde NIJS ​​een in Ninove geboren Belgische, maakt kunst sinds beginjaren '70. Als elfjarige behaalt ze een eerste prijs voor schilderen in Oostende wat haar verdere studies en leven als kunstenaar bepaalt. In 1974 sticht ze het 'Centrum voor Experimentele Kunst' in Roosdaal. Ze ontwikkelt een habitus die haar voorliefde voor verschillend​e multidisciplinaire procedures verbindt en die het resultaat zijn van jarenlang experimenteren. Haar diverse praktijk omvat o.a. schilderkunst, grafische en digitale technieken, mixed media, collages, keramiek, sculpturen en installaties waar in een mélange van verschillende methodes, allerlei voorwerpen en materialen worden opgenomen zoals readymade, foto's, textiele vormen, glas, hout, ijzer etc.
Hier ontstaat ook de schilderijenreeks 'De Wondere Wereld van de Goepta's', een portrettengalerij met de stichters van een nieuwe en betere maatschappij. In 1984 opent ze Kunstatelier NIJS waar ze in opdracht, gebrandschilderde glasramen ontwerpt, vervaardigt en restaureert voor particulieren, bedrijven en kerken.
​
ARTISTIEK MAATSCHAPPIJ-REFLECTERENDE TOTAALINSTALLATIES
In 2014 huurt ze de leegstaande passementfabriek van Moeremans die ze doopt tot 'DeKANTFABRIEK'. Deze parel van industrieel erfgoed wordt gedurende vijf jaar haar artistieke biotoop die ze omtovert tot een cultuurtempel waar ze naast de beeldende kunsten ook muziek, literatuur, poëzie, film etc. samenbrengt in correlatie met de academische wereld met o.a. Prof. dr. Paul Verhaeghe, psychoanalyticus/maatschappijcriticus UGent, Prof. dr. Willem Elias, filosoof, kunstcriticus VUB, Prof. dr. Ignaas Devisch, ethisch filosoof UGent, Prof. dr. Dirk De Wachter, psychiater, psychotherapeut UPC KUL en Prof. dr. Françoise Vanhecke, sopraan, pedagoog, researcher Inhealing Singing UGent - en waar ze al deze aspecten regisseert tot een artistieke maatschappij-reflecterende totaalinstallatie.
Hier realiseert ze haar 'Identity Rooms', een levensgrote installatiemaquette schaal 1/1, met differente ruimtes. Elke kamer, de smallest room, bedroom, room for gender talk en stop gender-based violence, dining room, library room, music room, black room, Freud's room, the nursery... is een kunstwerk die kunst huisvest en waar men letterlijk kan wandelen in het kunstwerk.
Ook de Museale Installatie "CONNECTED WORLD", 28 stakeholders for a MORE connected World " bestaande uit 28 witte keramische beelden op witte sokkels met boxen en verbonden door touw en plastieken kabels, vindt er zijn oorsprong.
Gedurende die vijf jaar biedt ze ook royaal en gratis zonder commissie, in de lege zalen van het gebouw, expositieruimte aan vele collega-kunstenaars waar de dialoog tussen hun werken telkens zorgt voor boeiende tentoonstellingen met actuele kunst. Hiermee is ze één van de grensverleggende vrouwelijke kunstenaars die het hokjes denken en de neiging tot categoriseren doorbreekt en in een alleenstaand niet-geïnstitutionaliseerd kunstenaarsinitiatief de rol van curator op zich neemt en nieuwe wegen verkent vanuit de eigenheid en de vrijheid van de kunstenaar zélf naast het gangbare pad die de kunstscene voorschrijft, echter zonder dat de ene pool de andere wil uitsluiten maar integendeel, elkaar zouden aantrekken, verruimen en gunstig beïnvloeden als bij een magnetisch veld.
De site met de passementfabriek werd aangekocht door de stad Ninove.